Wpadłeś. Wpadłeś jak śliwka w kompot.
Wystarczy, że spojrze w Twoje oczy i wiem.
Widze to i czuje.
A mnie.. przestaje drażnić milczenie..
K: A Ty? Jesteś już pewna?
E: Nie. Ale już o tym nie myśle.
Właśnie. Zdałam sobie sprawę, że już o tym nie myśle.
Ważne jest tylko TU i TERAZ.
Dopiero minęło 1,5 miesiąca. Jeszcze nie ma stycznia, a rodzina mówi o czerwcu, wrześniu. Że wesele, drugie też, że razem tam mamy iść. A mi się ciepło robi na serduchu, że tak w nas wierzą. Nie planujemy. Marzymy tylko, jak małe dzieci, o wyprawach i przygodach. O tym, że się uda.. razem. Tak wiele na nas czeka. Góry, Kołobrzeg.. Przy Nim wydaje mi się wszystko możliwe. Nawet wyprawa z namiotem do Nibylandii. I do tego prawie uwierzyłam, że jestem czarodziejką.. czarownicą?
Chociaż nadal nie mogę przyzwyczaić się, że Ciebie mam..
To się porobiło ;)